La cançon deus ausèths http://arraton.fr/arraton.fr/wp-content/uploads/2020/09/coucou.mp3 Cocut, cocut Se la branca pèta, soi fotut. Responsa    Lo cocut http://arraton.fr/arraton.fr/wp-content/uploads/2020/09/aurangleta.mp3 Paga-me Te pagarèi Que seram quitis Responsa  L’aurangleta http://arraton.fr/arraton.fr/wp-content/uploads/2020/09/caille_des_bles_001_chant.mp3 Sèt per ueit, sèt per ueit, sèt per ueit ! Tres per un, tres per un, tres per un ! Responsa   La calha    http://arraton.fr/arraton.fr/wp-content/uploads/2020/09/0458.mp3 Pic, pic,…

Lire la suite

NATURA La marmòta   Que soi la marmòta qui cor per las pradas de la montanha. Tot lo dia, que mingi flors shucosas* e ièrba grassa. Dab las autas marmòtas que hèm espòrt : corsa e bòxa.  Lo vrèspe que hèi lo cluc*. Quina bèra vita ! Que’m cau ocupar deus marmotons e preparar la tuta…

Lire la suite

Istòria Enric e Margalida de Lebret En 1517, Enric II de Lebret* qu’estó rei de Navarra (non demorava sonque la Navarra baisha), coprince d’Andòrra, comte de Foish, de Bigòrra e de Bearn. A la mort deu son gran pair, Alan de Lebret, en 1522, qu’eretè de las tèrras de Lebret*, çò qui hasó d’eth lo…

Lire la suite

Lo partatge Jo sabi un conte. Un jorn, l’Agla digoc a l’Astoret* e a l’Agaça* : ― Associem-nos ende caçar ensemble. ― Agla, coma voleràs. Autanlèu, l’Agla, l’Astoret e l’Agaça partiscón entà la caça. A sorelh cochat, avèvan dejà gahat tres cents caps de gibièr de tota raça. ― Ara, ça digoc l’Agla, s’agís de…

Lire la suite

NATURA Las aglas deus Pirenèus http://arraton.fr/arraton.fr/wp-content/uploads/2020/07/aglas.mp3 Dens los Pirenèus, que pòts véser tres aglas : l’agla botada, l’agla deu Bonelli e l’agla reau.       L’agla botada qu’ei petita coma ua hoa (1 mètre d’envergadura). Que demora dens los bòscs. Que canta e torna cantar cuih cuih cuih. http://arraton.fr/arraton.fr/wp-content/uploads/2020/07/Hieraaetus.pennatus.mp3       L’agla deu…

Lire la suite

Istòria Vath d’Aran, tèrra gascona   La Garona en Aran (blog de Francinette38270) En vath d’Aran, que s’i parla gascon. Qu’ei aquiu que vad la Garona. La vath d’Aran apartenguèva au reiaume d’Aragon. En 1175, lo rei Alfons III que balhè la vath d’Aran a Centolh de Bigòrra qui’s maridè dab ua cosia deu rei.…

Lire la suite

Eths medecins   Eth medecin Va-plan que vegèva* un malaut Potinguejat* tanben peth sué confrair Va-mau. Aqueste que disè : « non n’a pas per dus dias. » Eth aute arresponó :  » d’aqueras maladias Eths de qui’n son tocats que’us n’ei tostemps sortits. » Jamès non s’acordèn, tostemps de dus avís. Va-plan volè sagnar* ; mes après…

Lire la suite

NATURA L’ariçon   L’ariçon de castanha L’ariçon deu casau               Au casau, que trobam ariçons : ariçons de castanhas mes tanben ariçons qui corren. Que son cobèrts de hissons*. L’ariçon deu casau que drom lo dia e que caça* de nueit : vèrmis*, limacs, escargòlhs. Qu’ei l’amic deu jardinèr. En cas…

Lire la suite

L’agla e lo renard http://arraton.fr/arraton.fr/wp-content/uploads/2020/07/laglaelorenard.mp3 Un jorn, l’Agla planava dens lo cèu. Lo Renard, qui l’espiava d’ençà-vath*, lo tirèc la lenga.  Mès l’Agla a de bons uèlhs. Coma un eslambret*, caijoc* suu Renard, se l’emportèc mès haut que las crums*, e lo larguèc. En bèth càiger, lo Renard cridava :   « Portatz palha !   …

Lire la suite

Istòria Lo Biarn sobiran Lo Duc de Gasconha que creè lo Biarn en 866. Que s’agraní per maridatges, deu vescomtat d’Auloron en 1050 e deu vescomtat deu Montanerés en 1090 e per la conquista deu parçan d’Ortès suu vescomte de Dacs.    Centolh V que decidí de non pas mes depéner deu Duc d’Aquitània. Qu’estampè…

Lire la suite