Bona annada!

Qu’èra lo prumèr dia de l’annada. Qu'èra plan de d'òra. Un petit –ni ua hemna ni un òme, ni vertadèrament un adulte– qu’angoc au ras de la pena juste après lo bòsc. E que se botèc a pensar:

— E si lo sorelh ne tornava pas? A qué semblaré lo monde? Que caleré botar lutz, lampas e lampadaris pertot. N’i auré pas las ombras que s’estiran lo ser. Alavetz, la memé que semblaré a un hantauma vengut de l'in·hèrn. E Suspresa, la sua canhòta neishuda lo dia de Nadau, que seré escura e bèra coma lo taishon empalhat deu vesin. E que poirí jogar tota la nueit a Super Mario Jamboree, ací, au ras de la pena, devath lo lampadari...

E lo petit –ni ua hemna ni un òme, ni vertadèrament un adulte– que’s botèc a ríser, solet, au ras de la pena.

— Que seré un monde nau, ce pensèc. Dab gents diferents. Los de tres mètres de haut qu’espiarén luenh tà prevénguer de l’arribada deu pair, los petits que parlarén totjorn, sens cès ni pausa.

— E los petits qui n’an pas dejunar que tornarén viste a casa, c’ajustèc la votz deu pairbon.

— Lo prumèr dia de l’annada que cau hèr vòts, non? ce responoc lo malicioset qui n’èra ni ua hemna ni un òme, ni vertadèrament un adulte.

Vocabulari

pena: falaise

taishon: blaireau

empalhar: empailler

ajustar: ajouter

vòt: voeu