Capet e lo tesson

I avèva un còp un drollòt que s’aperava Capet. N'èra pas tròp finòt. Un jorn, la sua mair que l'enviè a la hèira crompar un tesson. Que’u crompè e l’i deishè:

– Tu qu’as quate pès, jo n’èi que dus, vengueràs bien tot sol!

E que se’n tornè. En arribar a casa, la mair que’u demandè:

– N'as pas crompat lo tesson?

– Si, si, mes qu’a quate pès, jo n'èi que dus: n'avèva qu'a marchar!

– Mon praube petit, seràs pegòt tant qu'auràs pas gahat lo lop per la coda.

Capet que’s botè dens ua barrica e qu’atendó. E quan lo lop passè, que’u gahè per la coda. Despuish aqueth jorn, n'ei pas mei pegòt.

Vocabulari

coda: queue

finòt: malin

gahar: attraper

tesson: pourceau, petit cochon