La bòla magica de Nadau

Dens ua vila de Gasconha, que vivèva ua dròlla petita de sheis ans, aperada Lila. Lila qu'avèva un long peu boclat e dus uelhs qui petejavan com duas estelas. Un matin de deceme, Lila e la soa mamà que decidín de decorar l'ostau entà Nadau.
En hurgar dens ua vielha boita poscosa, Lila que trobè un objècte estranh e hòrt beròi. Qu'èra ua bòla petita de nèu, mes pas coma las autas. Deguens, qu'i avèva un vilatge miniatura, dab ostaus tot petits, un avet que lugrejava e mei, un pair Nadau qui semblava agitar los sons braç.
Lila, intrigada, que segotí doçament la bòla de nèu. A la soa suspresa grana, plumalhs lusents que's metón a virolejar a l'interior, e ua doça musica que's hasó ausir. Qu'èra un cant de nadau ancian hòrt polit:

"Tura, lura, lura, lo poth canta
E n'ei pas enqüèra l'auba!
Tura, lura, lura, lo poth canta
E n'ei pas enqüèra jorn!..."

La soa mamà que's botè a sorríser.

— Aquera bòla de nèu qu'apartenguèva a la toa mair-bona, ce'u precisè. Que disèva tostemps qu'èra especiau.

— Dilhèu qu'ei magica! De vertat! ce pensè Lila en la sarrar contra era.

Lo ser, que pausè la bòla de nèu sus la taula de capcèr e la nueit que's retrobè dens lo vilatge de la bòla. Quina aventura! 

Vocabulari

ausir: écouter, entendre

hurgar: fouiller

lugrejar: scintiller

lusent: brillant

petejar: pétiller

plumalh: flocon

poscosa: poussiéreuse

segotir: secouer

virolejar: tourbillonner