L'escalèr deus dius

Aus cèus, que s'avejavan* los dius. Un bèth dia, un diu joen que perpausè tots qu'anèssin tà Tèrra…
Un diu vielh que'u demandè: "Perqué?".
Lo joenòt que l'arresponó: "Ende passejà's per la campanha".
Un diu atjat que l'interroguè : "Quin?"
Lo joenet que'u disó: "Per un escalèr".
Tots que s'escarcanhèn d'arríder* e un diu ancian que'u hasó arremarcar: "Praube pèc, ne n'i a pas nat, vam"…

Alavetz, lo joenon que'u digó: "Que me n'encargui". Que s'aluenhè* puish que's hiquè au talh. E bricola que't bricola, e de bricolejar atau ua bèra pausa.

Au cap d'un moment, que s'estanquè* e qu'aperè los autes dius: "Ça-vietz monde"…
La gent, curiosa, que s'apressèn e qu'estón esmiragladas peu tribalh complit. Que badavan com un can qui espia un avesque: qu'èra un escalèr multicolor qui devarava* dinc a Tèrra. Lo joenin que'us mandè: "Anem, haut, en davant!". Tots los dius que'u seguín e qu'arribèn sus Tèrra. Acerà, lo darrèr arribat qu'interpellè lo miador: "Quin apèras aquò?". "Un arcolin*", ce'u tornè…

D'ara enlà, que s'i ved arcolans* quan los dius e's passejan peu campèstre. Crosic, crosac, qu'èi lo conte acabat.

Guilhèm

 

Vocabulari

aluenhà's: s'éloigner

arcolan, arcolin: arc-en-ciel

apressà's: s'approcher

avejà's: s'ennuyer

devarar: descendre

escarcanhà's d'arríder: rire aux éclats (ouvrir la bouche en riant fort)

estancà's: s'arrêter

Imprimer cet article