Alícia que vòu plantar

Alícia que demora en vila dens un ostau de bricas com los autes ostaus de la carrèra. Mes, si daubuns an un jardin davant, l'ostau d'Alícia n'a pas qu'ua correjeta de pelosa. Alícia que voleré plantar ua grana e atau aver la soa flor pròpia. Un dia, l'oncle Pèir, dit lo vielh leitèr, que la vien véder e que'u conta tot.

— On la vòs plantar? ce'u demanda.

— Ací, dens aqueth canton, au ras de l'escalèr, ce ditz Alícia. Que m'aucuparèi d'era cada dia.

— E ben, ací qu’a ua punhada de mongetas de Lima.

— Los me balhas? Òh, mercés oncle Pèir! Que las vau plantar de tira.

E lo vielh leitèr que l'explica çò qui deu har entà que gèrmien e que crescan. Alícia que hè tot çò qui a dit. Au cap de quauquas dias, las mongetas que gèrmian. Tot purmèr, quauquas huelhas que sòrten, puish ua auta e ua auta, dinc a que vaden enrotlaments prèsts a pujar. Alavetz quan l'oncle Pèir torna, que'us met bastons entà s’i enròtlen. E las plantas que pujan e que pujan. Lèu, Alícia que ved flors blancas dens los enrotlaments de de las mongetas. Ne'us cuelh pas, qu’espèra tà véder çò qui's passa. Drin a drin, las flors que tomban e, a la lor plaça, que creishen petitas tecas de mongetas. Com an creishut viste!

Fin finau, un dia, las mongetas que semblan prèstas a estar cuelhudas. Alícia que las pòrta tà la soa mair, qui las prepara entau sopar. Tot lo monde que las tasta: lo pair, la mair e lo hrair.

Vocabulari

correjeta: petita correja, petite bande (de terrain)

gèrmiar: germer

punhada: poignée

teca: gousse