L'istòria de Carnaval

Carnaval qu'ei ua hèsta de bèra pausa a, benlèu d’abans l’Edat mejana. Tot lo monde qu’anava dens la carrèra tà dançar au son de la boca* o deus tamborins, tà sautar e tanben tà minjar e béver. N’èra pas preparada, cadun qu’improvisava.

Lo mei important qu’èra de portar ua masca o de se mascarar* dab carbon e tanben de hèr «inversions». Atau, los òmis que portavan pelhas de hemnas e las hemnas pelhas d’òmis.

Drin a drin, a comptar deu sègle XVIau, que van aparéisher la pantalonada* e los prumèrs personatges coma Sent Pançard, Carronha la sua hemna, o los ors.

Au començament de la hèsta, lo maire que balha las claus de la vila au noste pançarut*. E totun que va fóter la pagalha! Que i aurà hèra d’activitats e mesas en scèna coma lo jutjament finau de Sent Pançard.

Ac saps? Aqueth dia que cau deishar la taula de nivèu*!

Tà véser ua vidèo e enténer parlar bearnés, clicar ací.

 

Vocabulari

dançar au son de la boca: danser sur un chant

deishar la taula de nivèu: tout manger

mascarà’s: se barbouiller

pançarut: ventru

pantalonada: défilé

Imprimer cet article