Infirmièr, infirmièra

L’espitau, lo mètge e sustot los infirmièrs e las infirmièras n’an pas totjorn existit.

Aus sègles Xau e XIau, los espitaus que hasèvan partida de monastèris e los suenhs qu'èran principaument hèits per monjas e per monges. Aqueras personas qu’èran de bona volontat mès n’èran pas formadas; que hasèvan çò que podèvan.

Mes tard, en 1398, qu'apareishoc peu purmèr còp lo mot "infirmièr". Que vòu díser: qui s'aucupa deus infirmes.

 

A la fin deu sègle XIXau, Florence Nightingale, ua infirmièra anglesa, qu'introdusiscoc l'igièna dens los espitaus e que creèc las escòlas d'infirmièras. En França, la prumèra escòla tà vénguer infirmièr o infirmièra que data de 1907: La Salpêtrière a París.

Adara, un infirmièr o ua infirmièra qu'ei ua persona qui preng suenh deus malauts a l'espitau o a domicili, e tanben aus collègis/licèus, dens las enterpresas, l'armada, en EHPAD... Que balha suenhs especifics e d'igièna necessitats per l'estat de santat deu malaut: presa de la tension e de la temperatura, pausa de pensaments, prelevaments sanguins e injeccions, preparacion e distribucion deus medicaments, preparacion deu pacient entau blòc operatòri...

Los estudis que duran 3 ans.

 

Vocabulari

Imprimer cet article