La cavèca
La cavèca qu'ei un rapaç qui viu la nueit. Qu’a grans uelhs, perucs ponchuts e urpas puntudas. Lo jorn, que drom estujada dens un arbre curat o devath lo teit d'ua vielha maison. De nueit, que caça arrats campèrs e murguetas. Que'us minjan sancèrs e qu’arrejetan monhòcs dab las òssas e los pèus de las suas prèdas. La hémia qu'ei un drin mès grana que lo mascle.
A noste, que i a duas cavècas: l'ua que sembla portar granas clucas (en francés chouette hulotte), l'auta que sembla aver un còr dessenhat sus la fàcia (en francés chouette effraie). Ad aquesta, que l'agrada víver dens los campanèrs, alavetz que l'aperam sovent lo trilho e la trilha. A còps tanben, que las aperam marias shordas pr'amor n'an pas duas granas plumas suu cap (que hèn pensar a aurelhas) coma los gahús.
Lo mascle de la cavèca usuau qu’udola. Que hè: « hoo, o, horohó ». La hémia que hè un "qui uic" poderós. Lo trilho que sembla roncar, que hè "chru, chrèc" e quan vòu muishar lo son territòri, que choqueja :"chhhhhh".
Vocabulari
arrat campèr: mulot
chocar, choquejar: chuinter
monhòc: pelote de réjection (boule ou boulette rejetée par la chouette)
murgueta: souris
peruc, bèc: bec
ponchut: pointu
puntut: pointu
trilho: sonneur de cloches
urpa: griffe